maandag 25 september 2017

Cobalt Sweater & T-shirt Blogtour - Blou




Kennen jullie de Cobalt Sweater & T-shirt al? Het is het eerste patroon van Blou (uit het Zuid-Afrikaans, uit te spreken als 'blauw'), het patronenmerk van An en Catherine, de twee Leuvense dames die ook workshops organiseren onder de naam Calico. Ik mocht het patroon testen en nu ook de blogtour - of zeg ik beter 'Bloutour' - aftrappen, jeuj!






De Cobalt is een patroon voor zowel een sweater als een T-shirt en heeft een prachtig rugdetail. Je kan hierbij kiezen tussen een V- en een Y-vorm en een diepe of een ondiepe versie. Ik ging voor de ondiepe V-vorm, want - mezelf kennende - dat leek me de versie die het snelst uit mijn kast zou komen. Al heb ik ook al prachtige exemplaren van de diepe versie zien passeren op sociale media! Ook voor de mouwen zijn er verschillende afwerkingsmogelijkheden. Ik koos voor de overlappende manchetten, daar ben ik grote fan van sinds de Frederique Dress van Compagnie M. uitkwam.




Aangezien ik voor de rug niet voor de gedurfde versie ging, mocht het stofje wel wat meer hebben. Het is een donkerblauw breisel met een subtiele zilveren luipaardprint in. Toch wel een feestelijke toets dus!




Speciaal voor jullie is er ook een kortingscode tijdens de blogtour. Gebruik de code TOUR0917COBALT bij het afrekenen in de webshop en je krijgt 15 % korting op je aankoop. De code is geldig tot en met woensdag 4 oktober. Ik zie al veel toffe najaarstruien en feestelijke winterversies aankomen!




Catherine en An, bedankt dat ik mee mocht testen, ik kijk al uit naar jullie volgende patroon!

Wil je meer Cobalt-moois zien? Neem dan in de loop van deze week een kijkje bij BlouBabarum | Bellevi | Blogrevolution | Fleur Sebregts | Frullemieke | Girlsinuniformblog | Jongens Toch! | Khadetjes | Lunatiek | Pieke Wieke | Sisko By Mieke | Stokstaartjedoethetzo | ViTess | Vlijtig Liesje Knutselt.

Ik kreeg dit patroon van Blou in ruil voor mijn bijdrage aan de patroontest, maar dat ik erover blog, is mijn eigen keuze ... en wat ik ervan vind natuurlijk ook!




Patroon: Cobalt Sweater & T-shirt - Blou.
Stof: donkerblauw breisel met een zilveren luipaardprint - Veritas.

woensdag 20 september 2017

Len(t)efeest #3: inspiratie voor mooie woorden en gebaren




Ik weet het, het is intussen al bijna anderhalf jaar geleden, maar toch heb ik nog wel wat over het Len(t)efeest (= Lenes Lentefeest) te vertellen. Toen we met de voorbereidingen bezig waren, heb ik namelijk zelf naar inspiratie gezocht op het wereldwijde web, maar niet zo heel veel bruikbaars gevonden. Dus deel ik graag met jullie hoe wij het deden, want misschien ben jij al een het plannen voor volgend jaar? En zelf wil ik dit later zeker ook nog wel eens lezen. ;-)

Onze kinderen gaan (toevallig) naar een katholieke school, maar ze zijn niet gedoopt. We zijn geen kerkgangers, maar we staan wel achter veel van de waarden (maar niet alle) van het katholieke geloof. Waarden die trouwens ook in vele andere godsdiensten voorkomen en waarden die mensen die niet voor een bepaald geloof kiezen, even goed kunnen nastreven.




We hebben Lene dan ook zelf laten kiezen of ze haar eerste communie wilde doen of niet. Ze koos voor een Len(t)efeest ... en eigenlijk waren we daar zelf heel blij mee. Een Len(t)efeest dat we zelf een invulling zouden geven, want - dit is heel persoonlijk en lijkt misschien wat kort door de bocht, maar dat is niet de bedoeling, ik wil echt niemand beledigen - net zoals we blij waren dat er hier geen 'Jezus is mijn beste vriend gescandeerd' zou worden, wilden we evenmin gaan voor de humanistische / vrijzinnige versie. Voor ons komt dat nl. een beetje op hetzelfde neer.

Wat we wel wilden, is simpelweg vieren dat Lene een groot meisje wordt, dat ze een eigen persoontje ontwikkelt en dat ze een plaatsje heeft in een wereld die groter is dan haar eigen huis, de straat en de school om de hoek.

Op school vonden we een aantal gelijkgestemde ouders en na heel wat overleg en brainstormen, mooie ideeën en nog mooiere aanvullingen, kwamen we tot een 'concept'. Lene zou uiteindelijk zelfs twee feesten krijgen: een vriendjesfeest en een familiefeest.

Het vriendjesfeest vierden we met drie vriendinnetjes en hun gezin. Elk van de vier meisjes verzon een opdrachtje voor de vriendinnetjes en schreef dat op een uitnodiging voor de anderen. In de opdrachten kon je zowel hun talenten terugvinden als dingen die hen bezighouden (maatschappelijk gezien), een mooie combinatie.






Ergens eind april 2016, het was een mooie, maar bitterkoude dag, kwamen we samen voor het feest: om alle opdrachten uit te voeren en daarna gezellig samen te picknicken (al hebben we omwille van de bijtende wind uiteindelijk wel ons boeltje gepakt en binnen verder gevierd).

1. Vriendinnetje S. wilde graag een toneeltje opvoeren. Zo kon ze tegelijkertijd een verhaal met een boodschap brengen en haar grens ook wel een beetje verleggen door iets te doen voor een groep. Ze schreef zelf een prachtig verhaal en de meisjes kwamen een paar keer samen om te oefenen. Hoe ze samenwerkten en elkaar zo enthousiast aanvulden, was prachtig om te zien.






2. Vriendinnetje A. wilde graag iets doen voor de vluchtelingen. Elk van de meisjes maakte een paar tekeningen van spulletjes die zij goed kunnen gebruiken. Daar maakten ze samen een poster van en de weken nadien zamelden ze deze spullen in in hun klassen. Ze bakten ook koekjes (Lene knutselde de verpakking) en de centjes van de verkoop gingen eveneens naar een goed doel.






3. Vriendinnetje E. knutselde rode en blauwe hartjes en vroeg aan de anderen om daar op te schrijven wat hun hartjes warm en koud maakt. Samen met haar papa maakte ze daar een liedje van (op de muziek en met het refrein van 'Volg je gevoel' van Ghost Rockers). Samen oefenden en zongen we het liedje. Man, wat is dat refrein hoog, gelukkig hebben die meisjes nog hoge engelenstemmetjes. ;-)





4. Lene houdt heel erg van knutselen en creatief zijn en dat is een manier voor haar om zich uit te drukken. Ze vroeg aan haar vriendinnetjes om te knutselen / tekenen / ... hoe zij de wereld zien of hoe ze graag willen dat de wereld zou zijn. Eénzelfde opdracht leverde vier totaal verschillende resultaten op, geweldig om te zien. Lene knutselde een wereldbol van isomo en zijdepapier, maakte bruggen met hartjes (van liefde) tussen de landen en werelddelen, zette haar lievelingsdieren erop ... Kortom, een wereld waar ik graag in zou leven! De andere meisjes maakten mooie tekeningen, gebruikten foto's ...




De vier meisjes kregen ook allemaal een boekje om alle herinneringen in te bewaren en gingen meteen enthousiast aan de slag: foto's, hartjes, teksten van het toneeltje en het liedje, de poster ... en vooral veel glitterpen en washi tape! Later heeft iedereen van de familie er ook nog een boodschap voor Lene in geschreven.




Het werd een superfijne dag, die zo plezant was dat we 's avonds gewoon besloten om verder te vieren, eten te bestellen, de kinderen nog wat langer te laten spelen, gezellig te babbelen ...

De mama van S. maakte trouwens een prachtig filmpje van de hele dag, dat de meisjes dan op hun familiefeest konden tonen. En op het feest van S. gingen we allemaal samen nog eens het liedje zingen.




Op 5 mei 2016 vierden we dan Len(t)efeest met onze familie. Het werd een stralende dag (toch een beetje zeldzaam dat voorjaar, maar je krijgt het weer dat je verdient, heb ik me laten zeggen), zodat we alles in de tuin konden doen.




We begonnen de dag met een soort van bezinning, al klinkt dat nogal zwaar. Lene vertelde eerst zelf wat haar Len(t)efeest voor haar betekende en ze toonde wat we allemaal gedaan hadden tijdens het vriendjesfeest, aan de hand van haar rode boekje.




We hadden op voorhand gevraagd of er mensen waren die graag iets over Lene wilden zeggen. Haar peter en opa vertelden beiden een heel mooi verhaal; haar meter had een mooi tekstje klaar; moeke en opa hadden een prachtige kader gemaakt met foto's van Lene van de voorbije acht jaar; nichtjes en neefje hadden mooie tekeningen gemaakt. En ook mama en papa hadden een woordje klaar natuurlijk.




En daarna? Een superplezant feest, waar iedereen - maar vooral het feestvarkentje - met volle teugen van genoten heeft!




Lieve Lene ... mooie, vrolijke meid ...
Je bent een geweldig meisje, met een warm hartje.
Wij zijn fier dat wij jouw mama en papa mogen zijn!




Enne, Marjolein, bedankt voor de spreekwoordelijke schop onder mijn kont om dit bericht eindelijk eens te posten. In mei staat er al een volgend Lentefeest op de agenda!

vrijdag 15 september 2017

Over een fotoshoot voor een boek en een Judith Dress




Op een bloedhete bijna-zomerdag in juni (ik weet het, op dit moment kan je je dat nauwelijks meer voorstellen) trokken we met ons gezinnetje naar de Verbeke Foundation in Kemzeke. Programma van de dag: een fotoshoot voor het eerste boek van Compagnie M. en Silver Sixpence Studio, door niemand minder dan Vicky zelf!




Terwijl het bij mij een behoorlijke beproeving voor ons beider humeur is geworden, vindt Lene fotoshoots door Marte en nu dus ook door Vicky echt geweldig. Het is een enorm plezier en een eer om over zulke mooie foto's te mogen beschikken, dus dankjewel, dames!




Terwijl meneer lielebeesje en Marte zo lief waren om foto's te maken van mij in mijn Nore Dress, hielden Lene en Vicky zich bezig met het 'echte werk'.




Als fiere naaimama kan je natuurlijk niet anders dan je dochter in het nieuw steken voor zo'n speciale gelegenheid. Ik besloot om de Judith Dress te maken, het gratis jurkjespatroon van Compagnie M. Het patroon heeft een tof strikje aan de voorkant (maar dat liet ik weg, ik ging voor een meer romantische versie) en een prachtige, diepe V-rug.




Lene koos weer een stofje uit de kast en ik vond ook toffe knoopjes in mijn voorraad. Ik stuitte nog op een kanten lintje dat ooit rond een bestelling bij Mon Depot zat en al zeg ik het zelf, dat lintje doet het 'm!




Op aanraden van Marte maakte ik voor mijn supersmalle dochter maat 6 jaar, versmald naar 4 jaar aan taille en heupen en verlengd naar 9 jaar. Ik was er niet echt gerust in (zou dat niet compleet uit verhouding? zou de rug nog mooi vallen?), maar het kwam helemaal goed, het jurkje zit haar als gegoten!




Lene en ik kunnen niet wachten tot hun boek eindelijk verschijnt, en jullie?




Alle foto's (behalve de derde laatste en de laatste) zijn gemaakt door Vicky Bogaert van Silver Sixpence Studio.
Patroon: Judith Dress - Compagnie M.
Stof: Chirp Chirp by MoMo for Moda Fabrics.

dinsdag 8 augustus 2017

Pluk een Roos - Blogtour



Ergens begin juli vertelde Sara me dat ze een jurkje voor haar dochters had ontworpen. Ze vroeg me ook of ik het zag zitten om eens een versie voor Lene te maken. Ze stuurde me een paar foto's door en ik was meteen overtuigd: zulke mooie, romantische jurkjes wil Lene met alle plezier dragen!







Een paar weken later waren er een testpatroon, een handleiding en een toffe testersgroep. En nu ... is er een gratis patroon, joepie!




Het jurkje viel eerst wat lang (ik had het zelf te veel verlengd). Na de fotoshoot heb ik het nog ingekort.


Zoals het dat hoort bij een patroontest, haalde ik een stofje uit de voorraadkast. Lene koos voor een wit katoentje met rode kersjes en aardbeitjes, een heerlijk zomers stofje, perfect voor een dromerig Pluk een Roosje!






Ik ging voor de jurkjesversie met dubbele mouwtjes, paspel en subtiele rimpels in het midden, maar je kan ook een top maken, enkele mouwtjes of geen mouwtjes, stolpplooien, froesels ... en tricot in plaats van katoen gebruiken. Eindeloze mogelijkheden dus!







Wat ben ik fier op de afwerking van die prachtige mouwtjes, ze zijn perfect gelukt zoals ik het wou (en nee, ik heb geen overlock of rolzoomvoet)!






Je kan het gratis patroon (maat 92 - 128) hier downloaden. Inspiratie vind je ook op Instagram onder de hashtags #plukeenroos en #kleinehelden. Op de blog van Sara vind je een overzichtje van de testers.


Soms maak je de mooiste foto's
als de fotoshoot al gedaan is ...


Sara, wat een prachtig patroon, bedankt dat ik deel mocht uitmaken van je testersgroep!


Katoentje met rood fruit: een van de eerste stofjes die ik kocht bij Pauli; wie mij al lang volgt, zag het hier al eens.
Rode paspel en rode biais met witte stippen: Veritas.

vrijdag 4 augustus 2017

Ons gorilla-aapje op kamp





"Oh, dat kampboekje lees ik een dag of twee op voorhand wel eens. We hebben alle kampgerief in huis," dacht ik. Gelukkig zijn er andere Chiro-mama's die dat boekje wel op tijd doornemen en dan zeggen: "Je hebt toch al gezien dat ze zich moeten verkleden? Als een aapje?" Onverwachte moraal van het verhaal: géén deadline-naaien, twee dagen op voorhand was ik klaar, pfiew!






Een volledig apenkostuum naaien, daar had ik niet zo'n zin in (en ik wilde eigenlijk liever iets maken dat in het dagelijks leven ook gedragen kan worden), dus ging ik in de winkels op zoek naar een neutrale, bruine kaptrui. Geen modekleur momenteel, zo bleek, maar ik vond wel een zwartgrijze hoodie en dat bracht me op een ander idee: een gorilla! Een zilverrug, om precies te zijn (en sindsdien moet ik voortdurend aan 'Gorillas in the Mist' denken, jij nu ook?).






Het oorspronkelijke idee was om een apenkop bovenop de kap te naaien, zodat hij die zo'n beetje voor zijn gezicht kon trekken, maar toen het ding klaar was, dachten zoonlief en meneer lielebeesje er anders over: een masker moest het worden. Dus, in plaats van ogen toe te voegen met zwart en wit, knipte ik ze uit en maakte aan beide kanten een elastiek vast. Klaar!


Zijn jullie ook overstag gegaan voor de Vitamini's?
Knuffel Jack kwam in ieder geval goed van pas bij de fotoshoot!


Nu ik gisteren heb gezien hoe mijn zesjarige jongen zonder omkijken voor acht dagen op kamp vertrok, ben ik toch niet meer zo zeker dat hij de rest van zijn leven bij mij blijft wonen. :-( Nochtans heeft hij mij dat wel beloofd! Nog zes keer slapen en ik mag hem weer in mijn armen sluiten ...


Laat je niet misleiden, deze blik was alleen maar
omdat hij niet op de foto wilde, hij is dolenthousiast vertrokken!


Patroon gorillamasker: eigen interpretatie van een masker op Pinterest.
Vilt: De Banier.
Zwartgrijze kaptrui: H&M.